وکالت، حرفه ای مقدس و روحانی است که نگاه داشت شأن و منزلت این شغل واجب عینی است و اگر تامینات شغلی برای وکلای دادگستری در نظر گرفته نشود بی شک هرج و مرج جامعه را فرا گرفته و انضباط مدنی مخدوش خواهد شد، بدبختانه در جامعه کنونی فرهنگ و سیاستی خواسته یا ناخواسته اما به غلط و نابه جا به نام «وکیل گریزی» نهادینه شده است که با رفتارهای بدون پشتوانه ی خرد و تدبیر این رویه نادرست قوت داده شده است. از جمله اشخاص موثر در بد نام و خدشه دار کردن جایگاه و منزلتِ «وکیل دادگستری» قوای سه گانه بوده اند و فارغ از مرام اصلی و اهداف تعیینی برای این قوا در قانون اساسی و با عزم راسخ و فراتر از رسالت آینده خویش به تخریب و تخدیش کهن نهاد مدنی گام برداشته اند و در بد نام جلوه دادن «وکیل دادگستری» سرعت و قدرت بخشیده اند. این در حالی است که بقاء دادگستری و دادخواهی منوط و وابسته به صلابت، اقتدار و سلامت نهاد وکالت است. اگر آزادی و استقلال یک وکیل دادگستری در دفاع از جور و ستم از بین برود بی شک استبداد و استعمار جایگزین آن خواهد شد. نگون بختانه تر این است که رسانه های اجتماعی به ویژه صدا و سیما با اشاعه ی فرهنگ بدسرشتی و بدنفسیِ وکلای دادگستری نگاه مردم جامعه را نسبت به «وکیل دادگستری» بد بین و مظنون جلوه داده است و بدبختانه تر آن است که قوه مقننه که خودشان وکیل در دفاع از حقوق مردم هستند بدون توجه به سوگند و مرامشان با تصویب مقرره و قوانینی بدون در نظر گرفتن عواقب ویران گر و پیامد جبران ناپذیرِ این مصوبات و این که ضربه زدن به نهاد وکالت چه میزان می تواند عدل و داد را تضعیف و تخدیش کند و در پایان با بی اعتبار و سبک نشان دادن حرفه وکالت جان، مال، آبرو و حیثیت وکلای دادگستری در معرض آسیب جدی و جبران ناپذیر خواهد بود، شوربختانه قوه قضاییه کفه ی قسمت دیگر ترازوی عدالت و دادگستری نسبت به تعقیب، تحقیق و اجرای جرایم ارتکابی علیه وکلای دادگستری که نقش پر رنگ و تاثیر گذار در جامعه دارند و هم شأن و هم مقام قضات دادگستری هستند مسامحه نگری و بی توجهی دارد و در صورت آسیب دیدن و ضربه پذیر بودن این مدافعان بی دفاع بی شک دادخواهی و دادسِتانی نیز زائل و موجبات رشد ظلم و ستم پدیدار خواهد گشت. در درازای تاریخ بارها و بارها مشاهده شده است که همین مقامات و مسئولینی که در پی بد نام و بد آوازه جلوه دادنِ وکیل دادگستری هستند روزی به دانش و آموزه های این وکلای مظلوم و بی دفاع محتاج و وابسته بوده اند و هستند! چگونه ممکن است که کارکنان دستگاه قضا و دادرسان محاکم که یک کفه دیگر ترازو عدالت هستند و هم شأن و مقام وکلای دادگستری می باشند از تأمینات شغلی و حرفه ایی گسترده و ضمانت دار برخوردار باشند و نتوان کوچک ترین انتقادی از آن ها داشت و اگر بی حرمتی به قدر شبنم را مشاهده کنند پاسخی دندان شکن به اندازه طوفان خواهند داد، در حالی که جان، مال، آبرو و حیثیت وکلای دادگستری هر لحظه در خطر فروپاشی است و هیچ فریاد رسی برای وکلای بی دفاع وجود ندارد و تمام هویت و شخصیت وکیل دادگستری بی ارزش شده است. ناباورانه امروز وکلای دادگستری به تبع تبلیغات منفی بر ضدشان دیگر نه تنها مقدس نیستند بلکه از جمله افراد منفور جامعه تعرفه شده اند. بر همگان آشکار و روشن است که سیاه چال های شهر پر از وکلایی است که برای دفاع از حق دادخواهی کرده اند و در پایان زندان شده است پاداش ظلم ستیزی و دادگری شان و از سویی روزانه در اقصی نقاط وطنمان صدای جان باختن ده ها وکیل دادگستری به جرمِ دادخواهی و دادگستری پرده گوش هایمان را سوراخ و قلب منجمدمان را ذوب می کند، کجا به خواب رفته اند وجدان های بیدار و چرا دیگر بویی از شرف و غیرت و آزادگی را نمی شنوم؟
