مدتیست پدیدهی نامبارک «وکیلبلاگری» در فضای مجازی رو به گسترش است. افرادی که هنوز عمق قواعد حقوقی را درک نکردهاند، با مدرک تازهگرفته یا حتی بدون پروانه وکالت، صفحهای در شبکههای اجتماعی باز کرده و با اعتمادبهنفس کاذب، به مردم «آموزش حقوقی» میدهند. حاصل کار، نه ارتقای آگاهی عمومی، بلکه گسترش سوءبرداشت، تشویش ذهن مخاطب و تخریب چهره حرفه وکالت است.
حقوق، میدان هیجان و ژست نیست؛ عرصه دقت، تعهد و مسئولیت است. کسی که هنوز تمایز «دعوی» و «شکایت» را نمیفهمد، وقتی در قالب «کارشناس حقوقی» ظاهر میشود، هم شأن علم را پایین میآورد و هم اعتماد عمومی به نظام دادرسی را مخدوش میکند. بدتر آنکه برخی از این افراد با تقلید از لحن ژورنالیستی و بازی با احساسات مخاطب، بهجای تحلیل، تبلیغ میکنند و بهجای استدلال، نمایش میدهند.
جای تأسف است که هیچ نهاد ناظری هنوز بهدرستی در برابر این انحراف فرهنگی و حرفهای ایستادگی نکرده است. وکالت شأنی علمی و اخلاقی دارد؛ با دنبالکننده و استوری بالا نمیرود و با الگوریتم دیده نمیشود. علم حقوق را نمیتوان در قاب فیلترهای اینستاگرام خلاصه کرد.
کانونهای وکلا و نهادهای نظارتی باید در این زمینه حساستر عمل کنند. انتشار عمومی مطالب حقوقی باید تابع قواعد مشخص، آموزش دیده و تحت نظارت باشد؛ چرا که خطای یک جملهی نادرست در حقوق، میتواند زندگی یک انسان را زیر و رو کند.
