لولهبازکنی یا وکالت دادگستری؟ اخیراً پدیدهای شوم در کوچهپسکوچههای شهرهای بزرگ ایران، بهویژه تهران، رواج یافته که بیتردید هر حقوقخوانده و دغدغهمند این حوزه را آزرده میکند. گوشهوکنار شهرها، دیوارنویسیها، پوسترها و تراکتهایی با تیترهای درشت و وسوسهکنندهای همچون «مشاوره رایگان»، «وکالت تضمینی» و «حقالوکاله آخر کار» به چشم میخورند؛ تبلیغاتی که بیش از آنکه […]
لولهبازکنی یا وکالت دادگستری؟
اخیراً پدیدهای شوم در کوچهپسکوچههای شهرهای بزرگ ایران، بهویژه تهران، رواج یافته که بیتردید هر حقوقخوانده و دغدغهمند این حوزه را آزرده میکند.
گوشهوکنار شهرها، دیوارنویسیها، پوسترها و تراکتهایی با تیترهای درشت و وسوسهکنندهای همچون «مشاوره رایگان»، «وکالت تضمینی» و «حقالوکاله آخر کار» به چشم میخورند؛ تبلیغاتی که بیش از آنکه یادآور شأن و جایگاه حرفه وکالت باشند، تداعیکننده تبلیغات خدماتی مانند لولهبازکنی و تعمیرات است.
پشت بسیاری از این تبلیغات، واسطههایی قرار دارند که با برخی وکلا در ارتباطاند و تلاش میکنند با جذب پرونده از طریق تبلیغات گسترده، و بهکارگیری وکلای جوان یا کمتجربه ــ که به دلیل نداشتن سابقه و پرونده کافی، سهم کمتری از بازار دارند ــ سود بیشتری از قراردادهای منعقدشده به دست آورند.
اما مسئله صرفاً کسب سود نیست؛ آنچه نگرانکننده است، تبعات چنین رویکردی برای موکلانی است که در بسیاری از موارد، سرنوشت زندگی، مال و آینده خود را به دست این افراد میسپارند.
استفاده از عباراتی مانند «وکالت تضمینی» و وعدههایی که نتیجه یک پرونده قضایی را قطعی جلوه میدهند، نهتنها با واقعیت ذاتاً غیرقابلپیشبینی دادرسی سازگار نیست، بلکه میتواند اعتماد مردم به نهاد وکالت را نیز خدشهدار کند. در نهایت، ممکن است زندگی یک فرد یا حتی یک خانواده، صرفاً برای کسب سود بیشتر، با تصمیمی نادرست به مخاطره بیفتد.
تأسفبارتر اینکه در برابر گسترش این پدیده، عزم جدی و اقدام مؤثری برای ساماندهی و مقابله با چنین شیوههایی به چشم نمیخورد. اگر امروز این روند در شهرهای بزرگ و بهخصوص تهران در حال گسترش است، بعید نیست فردا به شهرهای کوچکتر نیز سرایت کند.
وکالت دادگستری، کسبوکاری شبیه لولهبازکنی نیست که با یک «تضمین» و وعده «پرداخت آخر کار» فروخته شود؛ با جان، مال، آبرو و سرنوشت انسانها سروکار دارد.























